Helderheid

Peter Luit: ‘Ik houd vooral van helderheid. Ik vind het fijn als mensen mij waarderen, wanneer ik complexe zaken op eenvoudige wijze duidelijk kan maken.’

Ik word vaak geconfronteerd met de term crossmedia, in zowel prepress bedrijven, drukkerijen, uitgeverijen en media bedrijven uit de webwereld en de radio/televisie bedrijven. Iedereen heeft zo zijn eigen gedachten bij die term. In 2007 kwam ik tot de conclusie, dat de term zelf eigenlijk niet zo heel veel waarde meer heeft. Het gaat vooral om de kruisbestuivende beweging die de digitalisering van media mogelijk heeft gemaakt. Onderstaand mijn visie ten aanzien van de media wereld in beweging, waarbij ik de onderstaande formule hanteer als ‘bewijs’ voor die beweging in alle media kanalen, dus ook in print!

Media 2.0 = Print 2.0 + On-line 2.0 + Radio/TV 2.0

Crossmedia: een (tijdelijke) beweging van mediakanalen en mediaprocessen……

Visies ten aanzien van (cross)media ontwikkelingen zijn er in overvloed. De huidige ontwikkelingen zijn zo dynamisch in vrijwel alle opzichten dat er zelfs sprake is van destabiliteit. Er ‘bewegen’ (te)veel parameters, waardoor het vrijwel onmogelijk is één vast omlijnde conclusie te geven ‘waar het met media heengaat’. Ook mijn visie is in zichzelf dus (te) beperkt om als waarheid te kunnen worden aangenomen. Vanuit mijn overwegend technologische achtergrond, heb ik een nogal ‘vierkante‘ visie rondom media ontwikkelingen. Ik geloof in bewegingen, maar dan vooral bewegingen die in redelijk vaste kaders te volgen zijn. Zo af en toe een paar parameters ‘uitzetten’ en dan bekijken wat er gebeurt. In onderstaande schema’s heb ik getracht dat te doen. In het eerste schema heb ik vooral de technologie als uitgangspunt genomen. Media ontwikkelingen zie ik als een tweedimensionale beweging van mediaprocessen en mediakanalen.

Binnen die twee assen schets ik vooral de technologische ontwikkelingen die we vanaf zo een jaar of 20 geleden zijn gaan ervaren. Het woord digitaliseren bestaat al lang, maar is nog altijd uitgangspunt om belangrijke veranderingen in het medialandschap vanuit de technologie te verklaren. In elk van de hokjes schets ik één of meerdere ontwikkelingen die waarde toekennen aan de technologische betekenis van crossmedia.

In bovenstaand model hanteer ik de 3M/5M gedachte. Millimeters voor print, Megabytes voor on-line en Minuten voor radio en televisie. Dit model weerspiegelt uitsluitend media die door digitalisering onderhevig zijn aan enorme ontwikkelingen. In werkelijkheid zijn er dus nog 2 M’s, die van het medium ‘Mond‘ en het medium ‘Meters‘, uitgelegd in de vierkante meters vloeroppervlak bij events beurzen, seminars, bisocopen en theaters. Al deze mediakanalen bij elkaar weerspiegelen de bewegingen van individuen binnen onze maatschappij en dat is mijn brug naar het marketingdenken.

Langs de horizontale as bestaan er ook nog drie extra processen, namelijk de processen die de consument ondergaat bij de ontvangst van content: presentatie, communicatie en effect. Per mediakanaal werken deze verschilled in plaats en tijd. Juist daarom is het bij het opzetten van crossmediale concepten van belang het consumptiegedrag per kanaal voor zover mogelijk voorspelbaar te maken.

In het marketingdenken heeft crossmedia niets te maken met technologie. Merkpositionering, bereik en emotie zijn minder grijpbare termen, die binnen dat vakgebied worden gehanteerd. Ver van de technologie gaat crossmedia in marketingdenken vooral over mediabeleid. Uit die hoek is de term ‘convergerende media‘ onstaan. Die term wordt nogal eens verkeerd uitgelegd. Convergentie betekent immers: in één punt samenkomend. Dat doen media op zichzelf niet, sterker nog meerdere mediakanalen kunnen juist beter divergerend (vanuit één punt elk hun eigen richting uitgaan) functioneren vanuit één centraal mediabeleid. Die ontwikkeling is volop gaande. Steeds vaker ‘kruipen’ print, web en audiovisueel naar elkaar toe, om vanuit één gezamenlijke hoeveelheid content de mediakanalen zodanig aan te sturen dat het maximale gewenste effect wordt bereikt.

De Megabytes vormen een belangrijk verschil op de andere twee. Het web is vooral een interactief medium, waarbij het pure zenden van informatie verandert in communicatie met de consument.

Door deze beweging veranderen Advertentie-, Business- en Communicatie- en Distributiemodellen (ABCD). De complexiteit van die veranderingen destabiliseert de zekerheid waar we als mens altijd naar op zoek zijn, in zowel ons werkzame leven als in privé. En juist daarom is de term innoveren altijd zo tegenstrijdig. Vanuit de processen bezien, is innoveren vooral door technologische ontwikkelingen, vrijwel altijd meteen mogelijk. ‘Het is er, dus het kan’. Vanuit mensen bezien is innoveren noodzakelijk veranderen. We doen het wel, maar vaak met tegenzin, door de onvermijdelijke onzekerheid.

Mijn visie bestaat dus uit het bundelen van zoveel mogelijk afzonderlijke bewegingen. De ene kan niet buiten de andere. Nu ben ik geen (opgeleide) marketeer, psycholoog of socioloog, dus merk ik vaak in gesprekken dat men mij vooral in het technologie hokje wil stoppen. Alleen dan is het duidelijk. Iets er tussenin is kennelijk vaag, dat willen mensen niet. Eerlijk gezegd blijf ik wel zelf die middenpositie opzoeken, want juist daar ’scoor’ ik mijn werk. Op het snijvlak tussen technologie (kanalen en processen) en marketingdenken (beleid), met gevoel voor de individuele mens.

Uiteindelijk gaat alles om het vergroten van het bereik.